God is in control

Gepubliceerd op 27 februari 2021 om 17:37

Na de verdeeldheid in de politiek, na de verdeeldheid onder vrienden, na de verdeeldheid  binnen gezinnen, na de verscheuringen binnen de kerk.. lijkt nu de verdeeldheid steeds meer en groter te worden. Hoe komt dat toch? We hebben toch allemaal het goede met elkaar voor? We hebben toch allemaal dezelfde doelstellingen en hetzelfde geloof? En iedereen wordt toch in zijn/haar eigen waarde gelaten? Niemand valt er toch buiten, we zijn toch al jaren aan het verbroederen? Waar komt die verdeeldheid vandaan?

 

Zelf heb ik afgelopen week een gesprek gehad, een lieve vriendin van me die ik al vanaf mijn 5e levensjaar al kan, ze is altijd gelovig opgevoed, is getrouwd met een Dominee heeft altijd op clubs en in kringen gezeten, zingt vooraan in de kerk, geeft altijd het goede voorbeeld en leeft een voorbeeldig christelijk leven. Eerder keek ik weleens bewonderend naar hun leventje, het leek me heerlijk om de hele dag met het geloof bezig te zijn, om mensen te helpen en te sturen naar Gods woord.

Maar meer en meer kwam ik tot het besef dat hun leven met Hem, met de Heer leeg was. Hoe erg het ook was om dit op te merken.. zei waren toch juist degenen die een kerk leiden, zei zijn toch degenen die een voorbeeld voor vele zijn, zei zijn toch degenen waar mensen tegenop keken… en wat deed ik .. ik zag hun leegte en zweeg.

Ik die (bewust) geen belijdenis heb gedaan, ik die af en toe wel zin heeft in een feestje, ik die al jaren niet meer naar de kerk ga, ik die steeds weer fout op fout maakt, ik met mijn grote mond, wie ben ik om tegen hun te zeggen dat hun leven leeg is!?

 

Maar mijn leven ging door, mijn/onze zoektocht naar God en Gods woord ging door. Gods geest werd steeds tastbaarder en steeds meer stond de leugen in de weg van de waarheid. Steeds meer groeide onze vriendschap ook uit elkaar, bewust en onbewust werd de afstand steeds groter.

 

Tot vorige week, het vrat het aan me, het zat me niet lekker, als ik niets zou zeggen wie zou ze dan de waarheid vertellen? Ik voelde het gewoon, ik moest er iets mee doen..

En ik wilde het niet, het zou het einde van onze vriendschap kunnen betekenen ze zou het niet van mij aannemen, ze zou het niet begrijpen en wie ben ik dan? Wat bereik je ermee?

Hoe ik me ook vooraf bedacht mijn mond te houden, ik wist en voelde al dat dat niet mocht gebeuren. En hoe kunnen wij als mens goedpraten dat Gods woorden worden verdraaid en daarmee de interpretatie van het geloof wordt verdraaid. En zeg nu zelf, als Hij mij die opdracht geeft, mag en kan ik toch niet zwijgen. En als ik dit verzwijg mag ik me toch geen vriendin meer noemen.

 

Het duurde welgeteld 5 sec. voor het gesprek daarop uitkwam. Echt van alles is gepasseerd de covid-haox, vaccinatie ingrediënten en het doel wat erachter zit, de dwang voor degenen die uiteindelijk zich niet laten prikken, de besturing vanuit ‘de grote families’ die alles in eigen hand willen hebben, zowel de macht als de wereld populatie danwel de financiën, de 10% waar ze het in de Bijbel over hebben, vergeet die.. deze mensen hebben nog niet genoeg aan 70-80 %, daar waar we nu aan zitten doormiddel van belastingen en dergelijke.. 80% stel je eens voor, denk eens verder! Waar blijft dat? Waarom is de zorg niet goed geregeld, waarom zijn er voedselbanken en huis uitzettingen?… Natuurlijk hebben we het ook over God’s woord- de Bijbel gehad, de vele ‘foute’ vertalingen helpen die mee aan een verdraaide religie? Er is een soort religie gecreëerd waarbij Jezus uitsluitend liefde is, maar vergeten wordt dat Hij ook een jaloers en ijverig God is, eerlijk en rechtvaardig en dat wij als mens nogal eens geneigd zijn om te klein te denken over Hem - maar voor Hem is niets ondoorgrondelijk en niets onmogelijk.

 

Bij mijn lieve vriendin stond het zweet letterlijk onder haar oksels. Bevend zei ze dat ze mijn gedachte wel heel erg eng vond, dat ik wel dicht bij God moest blijven. Op mijn smilende antwoord; Nou dat zeker, ik heb Hem juist helemaal bij me, Hij is nog nooit zo dichtbij geweest, zo tastbaar, ik heb nog nooit het plaatje zo compleet gezien, ik snap de Bijbel, ik snap Hem, ik voel Hem, zelfs Openbaringen is voor mij geen raadsel meer, juist doordat je de wereld mag zien door Zijn woord, Zijn voorspelingen uit zie komen, heb ik rust gekregen. Het is zoveel completer zoveel duidelijker en dat gun ik jou ook.

 

Letterlijk bevend en zwetend zei ze; Dit doet je veel he? Kijk je uit dat je niet de verkeerde kant op ga, bijzonder dat je zegt openbaringen te snappen, dat snapt nog niemand dat kan ook gewoon niet, ik vind dit heel eng wat je nu allemaal verteld….. En wat vind je dan van ons zijn we dan fout, in wat we doen of denken?

Ik; Nee, dat niet, jullie zijn niet fout en ik verwijt of veroordeel jullie ook niet maar ik denk dat jullie te diep en te dichtbij in het wereldje zitten om het te geheel goed te kunnen zien, daardoor zie je niet wat er daadwerkelijk speelt.

 

Terwijl ik een rust ervaar tijdens dit gesprek zie ik haar worstelen en met angst in d’r ogen, maar als je Hem bij je draagt hoef je toch niet bang te zijn?

Lieve lieve vriendin, ik ben juist bang voor jou en voor je man, en bid nu de hele week te pas en te onpas om jullie ogen en oren te openen..

 

Het doet me denken aan het Lucas evangelie van de verloren zoon, misschien wel de bekendste gelijkenis uit de Bijbel. De zoon kreeg alles waar hij om vroeg en verliet zijn ouderlijk huis, ging op pad en verbraste niet alleen zijn geld maar ook zijn leven en zijn vrijheid... als een brokje ellende kwam de zoon tot inzicht dat hij verkeerd bezig was geweest. Schoorvoetend en nederig keerde hij weer terug naar huis. Daar waar zijn vader al voor hem op de wacht stond.

En zo is het ook met ons; God wacht op ons, ook al gooien we alles overboord, ook al lopen we op het verkeerde pad, God verwacht Zijn kinderen! Hij staat op de wacht voor ons. Met handen boven Zijn ogen staat Hij in de verte te turen, met open armen zullen we worden ontvangen. Er zal een feest in de Hemel zijn voor ieder mens die zich tot zijn vader keert. Al Zijn liefde zal ook voor ons zijn op het moment dat we terug keren naar Hem.

Zodra wij dat inzien, zodra we weten wie God werkelijk is, zodra wij Hem accepteren als Waarlijk God Almachtig, zodra wij inzien dat het bloed van Zijn Zoon voor ons is gevloeid….. Dan staat Hij klaar met open armen en dat is het enige dat telt…. Hij verwacht ons al, wij hoeven het alleen nog maar te willen zien en nederig genoeg zijn om zijn liefde te willen ontvangen.. niet meer, niet minder, het is zo simpel is het.

 

Nu is het de vraag, zie ik het verkeerd, zit ik er dan volledig naast, moeten andere oppassen voor mijn visie en of dwaalleer? Is het louter een God van liefde en alles is goed en alles mag en iedereen heef vrije keuzes en kijk maar hoe jezelf wil geloven.. OF is Hij groter dan dat, rechtvaardiger? Denken we soms te klein over Hem of willen we Hem te klein maken? Is er in de loop der jaren een soort religie ontstaan in bepaalde kerken en-of geloofsgroepen, een religie die mede door een onjuiste vertaling is ontstaan, zijn er dwalingen omdat de opleidingen voor dominees zo verknipt zijn? Is er zoveel dwaalleer doordat de duivel steeds meer zijn macht aanscherpt?…. Deze verdeeldheid is alom vertegenwoordigd en steeds tastbaarder. Hoe zou dat toch komen? Zijn dit dan toch tekenen? Tekenen van een tijd waarin we leven, profetieën die aan het uitkomen zijn?

 

Lieve mensen de tijd dringt, we moeten keuzes gaan maken! We moeten kleur bekennen, Gods wil erkennen en neem alsjeblieft niets van mij aan, onderzoek het zelf, onderzoek Zijn woord, lees zelf de Bijbel. Onderzoek en maak een keuze. 

Wie met Mij niet is, die is tegen Mij; wie met Mij niet verzamelt, die drijft uiteen Lucas 11.23.

Onderzoek uzelf of u in het geloof bent, beproef uzelf. Of weet u niet van uzelf dat Jezus Christus in u is? Of het moet zijn dat u op enigerlei wijze verwerpelijk bent. 2 Kor 13.5

Beproef alle dingen, behoud het goede. Onthoud u van elke vorm van kwaad. 1 Tess 5. 21-22

 

 

 

De laatste tekst uit de Bijbel is zeer toepasselijk en wil daarmee ook graag afsluiten, wat hier staat is een schitterend eind uit een prachtig boek. voor iedereen laten we het niet alleen lezen maar ook bidden:

Openbaringen 22 17-21

17En de Geest en de bruid zeggen: Kom! En laat hij die het hoort, zeggen: Kom! 

En laat hij die dorst heeft, komen; en laat hij die wil, het water des levens nemen, voor niets.

18Want ik getuig aan ieder die de woorden van de profetie van dit boek hoort: Als iemand iets aan deze dingen toevoegt, zal God hem de plagen toevoegen die in dit boek geschreven zijn.

19En als iemand afdoet van de woorden van het boek van deze profetie, zal God zijn deel afdoen van het boek des levens, en van de heilige stad, van de dingen die in dit boek geschreven zijn.

20Hij Die van deze dingen getuigt, zegt: Ja, Ik kom spoedig. Amen. Ja, kom, Heere Jezus!

21De genade van onze Heere Jezus Christus zij met u allen. Amen.

 

Uiteindelijk is Hij in control en zal Hij overwinnen.

Wees moedig vertrouw God

 

Mirjam


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Talmid
3 maanden geleden

Even sprakeloos.
Nee, niet omdat u niet meer in de kerk komt.
Mijn grootvader stapte ook uit de kerkgemeenschap. Mijn grootmoeder bleef gaan.
Zoals ik hen beiden gekend heb, dan zag ik geen verschil in het leven wat men leidde. Beide Godvrezende. Heb nooit meer zoveel liefde in de partner en medemens gezien als bij hen.( er zijn er nog velen)
Dus ja, ik was even sprakeloos.
Maar niet om te (ver) oordelen.
Ik wens u Gods zegen toe.

Vale in Domino, zoals M.Luther altijd zijn brieven afschreef